Ik ga op reis en ik neem mee…

Ik vertrek binnenkort naar het buitenland. Dat brengt de nodige stress met zich mee. Begrijp me niet verkeerd, ik ben dol op reizen. Ik snak naar reizen. Reizen maakt me intens gelukkig. Tegelijk put het me ook een beetje uit: voor, tijdens en na het reizen. Ik leg het je even uit.

Voor het reizen

Collega’s, vrienden, reisgenoten, … moeten nadenken over wat ze meenemen in hun valies. Welke kleren neem ik mee? Hoeveel paar schoenen steek ik weg? Neem ik enkel shampoo of ook conditioner mee? Is mijn paspoort nog geldig? Zit mijn rijbewijs weg? Heb ik een verzekering afgesloten? …?

Bij mij komt er een extra denkoefening aan te pas: wat zal ik kunnen eten? Zal het land van bestemming intolerantievriendelijke voeding ter beschikking hebben? Hoe pak ik het aan als de lunch is inbegrepen of er geen supermarkt in de buurt is? Wil het hotel rekening houden met mij voor het ontbijt? Hebben ze goed begrepen wat ik wel en niet mag? Wat neem ik mee uit België? Welke voedingssupplementen moeten zeker mee? Hoeveel keer zal ik weer moeten uitleggen dat ik niet alles kan eten?

Tijdens het reizen

Durf ik hier iets eten of sla ik even over op intermittent fasting? Welke voeding is er beschikbaar? In hoeverre is deze voeding voedend voor mij? Welke dieetvoorschriften kan ik even links laten liggen zonder te grote gevolgen? Wat willen mijn reisgenoten eten? Zullen mijn dieetvoorschriften hen niet beperken in restaurant- of maaltijdkeuze? Wat als ik straks ziek word?

Na het reizen

Hoe herpak ik me zo snel mogelijk als mijn lichaam uit balans is? Welke voeding heb ik nodig nu mijn spijsvertering in de war is? Wat kan ik de volgende keer anders aanpakken?

Er staan me 24 reisdagen te wachten. De eerste week overnacht ik op hotel en zal ik afhankelijk zijn van inbegrepen ontbijt, geplande lunches en restaurantbezoekjes. Daarna zullen we kamperen en kunnen we zelf bepalen wat er op het menu staat. Dat zie ik al een stuk beter zitten. Spannend, alweer! Ik ben alvast fier op mezelf dat mijn voedingsintoleranties mijn grote hobby reizen niet in de weg staan. De komende week is de grootste uitdaging voor mij om stress rond eten op reis niet de bovenhand te laten nemen. Duim je voor mij?

op reis

Advertenties

Oedoejda? Met voedingsintoleranties naar een festival!

Afgelopen weekend trok ik met een groep vrienden naar het ‘verre’ Noorden, de Beekse Bergen in Hilvarenbeek. We gingen er niet op safari, maar wel naar Best Kept Secret, een gezellig festival in/rond het bos en het water. Vorig jaar ging ik twee dagen en één nacht naar dit leuke festival. Ik durfde toen amper te eten op het festivalterrein en beperkte mijn maaltijden toen tot ontbijt op de camping en enkele frietjes op het terrein.

Dit jaar voorzag ik ruim ontbijt (glutenvrije amandelcrackers, granola en busjes rijstmelk van 0,5 liter, restje bananenbrood – om uit te delen ofcourse -) en granola crackers voor in mijn sjakos. Ik maakte echter wel een grote vooruitgang in vergelijking met vorig jaar. Zo at ik verse watermeloen als tussendoortje en dronk ik lekkere koffie tegen de vermoeidheid (want cola is al tien jaar uit mijn voedingsplan geschrapt). Daarnaast at ik zowel vrijdag-, zaterdag- als zondagavond een volwaardige festivalmaaltijd.

Vrijdagavond koos ik voor een Aziatische bowl met volkoren rijst, gewokte groentjes, kip en guacamole. Ik vroeg om de pikante saus te elimineren, wat deze maaltijd behoorlijk ‘save’ voor me maakte. Zaterdagavond aten we een glutenvrije (dit stond aangeduid op het bord) Thaïse curry met kip. Ik vond het enorm lekker, maar had wel de rest van de avond last van zure oprispingen. Gelukkig was het na een korte nacht wel beter. De laatste avond durfde ik nog meer uit mijn comfortzone te komen. Ik at een hele vis (in het vel) met enkele frietjes en salade. Er was ook mayonaise en rauwe tomaat aan toegevoegd en ik at van beide wat. Dat laatste heb ik gisteren wel gevoeld. De day after maakte ik dan ook veelvuldig een sprint naar het toilet, was ik wat opgeblazen en had ik lichte maagpijn. Al bij al niets ergs, ik denk dat diegenen die alcohol nuttigden dat ook wel gevoeld zullen hebben.

Tijdens het weekend dronk ik geen alcohol. Mijn galblaas en lever hebben het de laatste tijd weer wat lastig dus ik probeer ze zo weinig mogelijk te belasten. 3 x eten van een food truck was al uitdagend genoeg voor mijn lichaam (en mind!).

Waarom deel ik deze ervaring? Voor mij was het afgelopen weekend een duidelijk teken dat ik grote stappen vooruit zet. Ik weet steeds meer welk eten (relatief) veilig is en weet ongeveer hoe veel ik mag zeuren. ’t is zo fijn om gewoon te kunnen mee-eten 🙂

35241108_10216556999413236_2591658784816365568_n

Delete.

Ik denk erover na om mijn webblog te verwijderen. Delete. Er is zoveel veranderd. Mijn blogteksten herinneren me vaag aan een voorbijganger uit het verleden. Ik heb een hele weg afgelegd en ja, ik ben nog steeds onderweg. Maar, dit verhaal, deze recepten kloppen voor mij niet meer.

Ik heb talloze diëten gevolgd, ik heb oneindig veel klachten gehad, ik heb gigantisch veel emoties doorworsteld. Onlangs kwam ik tot het besef dat ik niet meer kwaad ben wanneer mijn lichaam tegenspartelt. Symptomen, klachten, pijn, … zijn tegenwoordig de aanleiding tot een onderzoek naar stoorzenders. Vroeger stelde ik me altijd en alleen de vraag: “Wat heb ik verkeerd gegeten?” Nu weet ik dat mijn lichaam elke stresserende factor vertaalt in een klacht: voeding, vervuiling, maar ook emoties, spanning, stress. Vroeger vond ik het oneerlijk dat mensen rondom me alles konden eten zonder gevolgen. Nu ben ik dankbaar wanneer mijn lichaam me vertelt welke voeding me belast, welke keuzes niet met mijn hart gemaakt zijn, welke behoeftes ik heb, wat ik belangrijk vind.

IMG_20171224_184956657

Ja, ik ben een kanarie in een koolmijn, oorzaak en gevolg volgen elkaar snel op bij mij. Ik heb dat geaccepteerd, iets waarvan ik dacht dat het me nooit zou lukken. En, weet je wat ik heb ontdekt? Ik heb eigenlijk een sterk en gezond lichaam, en vooral een heel intelligent lichaam.

Delete? Neen, daar wacht ik nog even mee. Misschien blog ik in de toekomst weer meer, op een andere manier, met een ander verhaal. Het verhaal van de voorbijganger is de aanzet geweest. Ik kan dat niet zomaar wissen.