Let’s yoga? Neen, let’s rest.

Een vriendin verzekerde me een jaar of twee geleden dat ik sportverslaafd was. Daar heb ik toen eens goed mee gelachen. Nu denk ik toch dat ze gelijk had.

Het moment dat meneer de chirurg me vorige week zei dat ik zeker drie weken niet mocht sporten, wist ik al dat ik dat lastig zou vinden. En ik kan het niet ontkennen. Ik droom al een week lang iedere nacht opnieuw dat ik ga joggen. Overdag verlang ik om yoga oefeningen te doen.

Vaak wordt op het einde van een yoga les gezegd dat we dankbaar moeten zijn dat ons lichaam zoveel kan. Dankbaar? Dat zou ik pas zijn als ik elke oefening kon, dacht ik toen. Nu pas besef ik dat het er niet toe doet hoe lenig ik ben. Ik verlang tot ik weer dankbaar kan zijn dat ik kan en mag sporten.

Die endorfines die tijdens het sporten vrijkomen, dat vind ik zalig! De komende weken zal ik dan maar op zoek gaan naar andere endorfinevrijmakers ;).

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s