’n bakje troost

‘Heleen, hoe gaat het met je?’ Ik zal ‘goed’ antwoorden. Soms voeg ik eraan toe ‘goed, maar met mijn lijf niet zo’. Soms is ‘goed’ een goed genoeg antwoord. Ontstekingen, slecht werkende organen, allergieën, intoleranties, pijn, vermoeidheid, … mijn lijf werkt me tegen. Zo hard dat ik even mijn hoofd liet hangen. Maar dat laat ik nu niet meer zo vaak gebeuren. Een gezonde geest in een gezond lichaam, dat zeggen ze toch? Ik probeer mijn geest gezond te houden en op die manier bij te dragen tot de genezing van mijn lichaam.

Bij dat slecht werkend lijf komt heel wat kijken. Niet enkel pijn en ongemakken proberen me dwars te bomen. Ook een berg pillen en een super streng dieet maken het me moeilijk. Mensen zeggen me dat pillen slikken niet zo erg is als het je beter maakt. Ze hebben gelijk, die mensen, maar ze weten niet dat mijn maag lijdt onder die pillen, dat mijn lijf reageert met migraine en dat al die structuur om op het juiste moment de juiste pil te pakken me soms gek maakt.

Die structuur, die mijn dieet ook eist, verbant impulsiviteit. Ik kan niet impulsief een broodje langs de straat kopen wanneer ik honger heb, pas denken over wat ik zal eten voor lunch wanneer mijn maag knort of meegenieten van het traktaat van een collega. Dat vind ik lastig. Ik moet steeds drie of meer maaltijden vooruit denken. Eten, eten, eten. Ik moet er (te) veel over nadenken. En ook: pillen, pillen, pillen. ’n Mens zou al voor meer eens een bakje troost willen. Helaas staat koffie ook op de lijst der verboden middelen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s