Terugblik: 2013 vs. 2018

Vooruitkijken is positief. Het verleden loslaten is bevrijdend. Leven in het moment is heerlijk. Toch wil ik even terugblikken en NU vergelijken met zo’n 5 JAAR GELEDEN.

Zo’n 11 jaar geleden werd ik ziek. Ik startte een jarenlange zoektocht naar beterschap. 5 jaar geleden ging het eigenlijk echt niet goed met me.

Wat is er veranderd?

  • 5 jaar geleden reageerde ik zo ongeveer op alles < > nu kan ik redelijk veel verdragen (met mate)
  • 5 jaar geleden wist ik absoluut niet wat ik wel en niet mocht < > nu weet ik redelijk goed welke voeding me voedt en welke voeding me ziek maakt
  • 5 jaar geleden dacht ik dat enkel voeding me ziek maakte, ik werd kwaad als de link met psyche gelegd werd < > nu besef ik dat (emotionele) stress ervoor zorgt dat ik heftiger reageer op bepaalde voeding
  • 5 jaar geleden had ik ontzettend veel stress om uit eten te gaan < > nu ga ik minstens één keer per week uit eten (oh ja, ik verwen mezelf zo graag op die manier)
  • 5 jaar geleden at ik gezond, dacht ik < > nu eet ik (bijna) volledig biologisch en veel gebalanceerder
  • 5 jaar geleden voelde ik me diep ongelukkig en machteloos < > nu aanvaard ik ‘een beetje ongelukkig zijn’ in deze gelukstirannie die heerst en onderneem ik heel wat ter bevordering van mijn geluk, ik voel me krachtiger
  • 5 jaar geleden begrepen heel weinig mensen wat er met me aan de hand was < > steeds meer mensen houden rekening met me en ik kan op veel meer begrip rekenen

Toch blijft het een voortdurende zoektocht. Het is vaak een lastige zoektocht. Tegelijk heeft het me ook gevormd tot wie ik nu ben en bepaalt het ook mee de richting die ik professioneel en persoonlijk verder uit wil. Op zulke momenten ervaar ik dankbaarheid.

44293523_291411728140829_3855670997218754560_n

Advertenties

STOP!

Mijn laatste blog dateert van 10 augustus, de dag dat ik op terugweg was van Denemarken. Mijn darmen lagen overhoop, ik was extreem moe en had al dagen barstende hoofd- en schouderpijn. Drie dagen later begon ik terug te werken.

Ondertussen ben ik ook alweer zes weken aan het werk. En ’t is al serieus pittig geweest. De lancering van een boek brengt toch wel wat teweeg. Op de vraag “Oe ist?” antwoordde ik dan ook meermaals “moe”, “gestrest”, …

VoorbladIk sliep de afgelopen weken ongeveer 5 à 6u per nacht wat veel te weinig is voor iemand die 8u nodig heeft. Ik vond het moeilijk om in te slapen en werd ook elke nacht om 3u wakker met hevige leverpijn. Een stampvolle agenda deed me gemiddeld 10u per dag werken, avondwerk inbegrepen. Ik ben iemand die zich enorm geeft en moet dat dan ook tijdig compenseren met rust. Dat lukte me echter te weinig.

De afgelopen weken kreeg ik echter goeie ondersteuning van lieve vrienden en familie. Ik neem nu al enkele weken vsl#3, een heel sterk probioticum, nog sterker dan wat ik ervoor slikte. Langzaamaan heb ik het gevoel dat de ontsteking in mijn darmen weer aan het verdwijnen is. Daarnaast heb ik minder acné en verloopt mijn spijsvertering weer vlotter. Die hevige leverpijn is ook verdwenen sinds ik elke ochtend 30 druppels depuragem neem.

Mildheid blijft een actief thema voor mij. De dag na de boeklancering had ik alweer het gevoel te moeten presteren. Mijn hevige leverpijn deed me bijna beslissen om een zware zuiveringskuur te volgen. Als ik 14u op een dag werk en mijn to-do lijst niet afkrijg, dan beslis ik om de volgende ochtend om 6u te beginnen werken. STOP. Mijn lichaam zegt stop. Vertragen… Ik heb leuke plannen dit weekend dus ik reken op goeie ontspanning.

42262241_2126209914080553_6397620285817749504_n

Vakantie & frustraties

Een lange flixbus-rit geeft me wat tijd om dit bericht neer te pennen. Ik heb een vakantie gehad om u tegen te zeggen. De afsluiter was een trip naar Denemarken. Ik verkende samen met een Deense vriendin Kopenhagen om daarna als local ondergedompeld te worden in Aarhus.

Het waren 8 fijne zotte wijze dagen samen. Maar… De eerlijkheid gebiedt me om ook toe te geven dat het een lastige week was. Ik vertrok al met spijsverteringsongemakken.

De eerste vijf dagen besloten mijn darmen om in staking te gaan. Verandering van ritme? Weinig toilet-privacy? Andere voeding? Vanaf dag 4 begon ik me slecht te voelen: barstende hoofdpijn en hevige nekpijn. Ik voelde me vergiftigd. Wist je dat bloed dat door de darmen gaat via de lever passeert om ontgift te worden? Dat geldt echter niet voor het bloed dat de endeldarm, het laatste stuk, passeert. Bij constipatie komen er dus gifstoffen in je lichaam terecht.

Pas na vijf dagen schoten m’n darmen weer wakker… Diarree a volonté. Opstoten van misselijkheid en hevige krampen dwongen me naar het toilet, meermaals, op allerlei plekken waar je liever niet naar het toilet gaat. Ik voelde me ellendig!

Hierna voelde ik me even opgelucht, maar al gauw begon m’n buik op te zwellen door een te veel aan prikkels en kreeg ik hevige buikpijn. Ik voelde me super flauw en had ook hoofdpijn. Nog steeds.

Ik heb de voorbije zomer voor 300% genoten. Ik heb meermaals minder strikt en buitenshuis iets durven eten. Jammer genoeg reageert mijn lichaam daar heel heftig op. Soms denk ik dat m’n voedingsintoleranties minder erg zijn geworden. Het is pas wanneer ik weer wat losser ‘dieet’ dat ik me realiseer hoe heftig ik reageer en op hoeveel ik wel degelijk reageer.

Misschien vind je het vreemd dat ik over constipatie en diarree schrijf? Vind je het genant? Ach, ik soms ook hoor. Tegelijk wil ik open communiceren over wat ik doormaak, zodat jij, jullie, … me beter begrijpen. Misschien zijn er ook anderen die dezelfde of gelijkaardige klachten ervaren. Dan is het fijn om te weten dat je niet alleen bent.