Delete.

Ik denk erover na om mijn webblog te verwijderen. Delete. Er is zoveel veranderd. Mijn blogteksten herinneren me vaag aan een voorbijganger uit het verleden. Ik heb een hele weg afgelegd en ja, ik ben nog steeds onderweg. Maar, dit verhaal, deze recepten kloppen voor mij niet meer.

Ik heb talloze diëten gevolgd, ik heb oneindig veel klachten gehad, ik heb gigantisch veel emoties doorworsteld. Onlangs kwam ik tot het besef dat ik niet meer kwaad ben wanneer mijn lichaam tegenspartelt. Symptomen, klachten, pijn, … zijn tegenwoordig de aanleiding tot een onderzoek naar stoorzenders. Vroeger stelde ik me altijd en alleen de vraag: “Wat heb ik verkeerd gegeten?” Nu weet ik dat mijn lichaam elke stresserende factor vertaalt in een klacht: voeding, vervuiling, maar ook emoties, spanning, stress. Vroeger vond ik het oneerlijk dat mensen rondom me alles konden eten zonder gevolgen. Nu ben ik dankbaar wanneer mijn lichaam me vertelt welke voeding me belast, welke keuzes niet met mijn hart gemaakt zijn, welke behoeftes ik heb, wat ik belangrijk vind.

IMG_20171224_184956657

Ja, ik ben een kanarie in een koolmijn, oorzaak en gevolg volgen elkaar snel op bij mij. Ik heb dat geaccepteerd, iets waarvan ik dacht dat het me nooit zou lukken. En, weet je wat ik heb ontdekt? Ik heb eigenlijk een sterk en gezond lichaam, en vooral een heel intelligent lichaam.

Delete? Neen, daar wacht ik nog even mee. Misschien blog ik in de toekomst weer meer, op een andere manier, met een ander verhaal. Het verhaal van de voorbijganger is de aanzet geweest. Ik kan dat niet zomaar wissen.

Advertenties

De kak van het verleden is de mest van de toekomst

’t is twee maanden geleden dat ik nog eens een berichtje postte. Ik wil jullie wel even laten weten dat het goed gaat. Ik voel me op veel vlakken veel sterker dan voorheen. Mijn dieet is niet meer zo strikt. Ik eet nog gluten-, soja-, koemelk-, (geraffineerde) suiker- en gistvrij. Peulvruchten en rauwe tomaat behoren ook nog tot de rode lijst. Ik probeer zo weinig mogelijk koolhydraten te eten, want die maken me moe en bezorgen me een opgeblazen gevoel. Dit dieet is behoorlijk easy voor mij, ik ben erger gewoon 😉

Ik heb vele jaren het gevoel gehad dat ik geen controle had over mijn gezondheid, dat het iets was wat me overkwam. Ik vond het zo oneerlijk en ik legde de verantwoordelijkheid om te genezen bij artsen en andere hulpverleners. Langzamerhand ging ik inzien dat ik mijn vitaliteit zelf kan aansterken door goed voor mezelf te zorgen. Ik kwam tot het inzicht dat mijn mentale en emotionele status een grote invloed hebben op mijn fysieke lichaam. Als ik stress ervaar, dan krijg ik sneller buikpijn, dan reageer ik sneller op voeding. Bij iemand anders zal stress misschien tot eczeem of hoofdpijn of … lijden.

Mijn blog is chaos voor me geworden. Het verhaal klopt niet meer helemaal. Het verhaal is zo geëvolueerd dat sommige blogberichten zelfs vreemd aandoen als ik ze nu terug lees. Ik zou graag mijn blog herdenken en herwerken, maar… dat is toekomstmuziek. Ik wil eerst zelf alles op een rijtje krijgen. blog.jpgWaar ik vroeger mijn slechte gezondheid als een obstakel zag, zie ik nu in dat het me heeft gemaakt tot wie ik ben en wil worden. “De kak van het verleden is de mest voor de toekomst.” Ik geloof, ik droom, ik geniet!

Op zoek naar evenwicht

Er is heel wat gebeurd de afgelopen weken. Er is heel wat veranderd de afgelopen weken. Begin juli vertrok ik op soloreis naar Indonesië. Het was bijna twee jaar geleden dat ik alleen had gereisd. Na de fantastische ervaring van mijn soloreis door Afrika besloot ik om deze zomer opnieuw alleen te vertrekken.

Mijn reis in Indonesië was heel intens, op zoveel vlakken. Ik ben vertrokken, met de goede raad van mijn kinesiste, om los te laten op voedingsvlak. Nadat ik enkele maanden bezig was met het GAPS dieet, merkte ik in juni hoeveel sterker mijn lichaam geworden was, hoeveel meer het verdragen wilde. De ontsteking die jarenlang sluimerde in mijn maag en darmen was verdwenen. Ik kon langzaam aan meer eten. De positieve ervaringen zorgden ervoor dat ik ook steeds meer durfde.

Mijn kinesiste zei me om dit ook op reis te doen, maar dan volledig. Volledig loslaten. Ik besloot te eten, los van ieder dieet, los van iedere restrictie, met een poging om ook zonder stress te eten.  Ik heb alles wat me werd aangeboden geproefd. Ik ben niet als een gek beginnen onderzoeken uit welke ingrediënten mijn gerecht opgebouwd was. Ik heb geluisterd naar mijn lichaam en gegeven waar het om vroeg. Ik heb, met een nieuwsgierigheid, gesmaakt, genoten en gegeten. Er is een wereld voor me opengegaan. Ik heb de voorbije jaren met zoveel stress gegeten, nooit zo genoten van wat op mijn bord lag zoals ik de afgelopen weken heb gedaan.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Hoe reageerde mijn lichaam hierop? Over het algemeen goed. Ik ben vaak geconstipeerd op reis, hier had ik nu veel minder last van. Ik ervoer lichte ongemakken, maar niet dagelijks. Ik kreeg enorme maagpijn toen ik een telefoontje met slecht nieuws uit België kreeg. Ik ben ook erg ziek geweest tijdens een trekking die ik maakte. Het voedsel dat me toen werd voorgeschoteld, was veel minder vers dan tijdens de rest van mijn reis. Ik kreeg gluten, koemelk en suiker tijdens die trekking, de boosdoeners voor mijn lijf. Ik beklom de 3726 meter hoge Rinjani vulkaan terwijl mijn darmen leegliepen. De laatste week in Bali kreeg ik hoge koorts en had ik enorm hevige rugpijn die van mijn darmen kwam. De laatste dagen van mijn reis herstelde ik niet meer zo goed en bleef de pijn aanslepen. De emotionele belasting die ik die dagen droeg, zal hier ook invloed op hebben gehad.

Hoe gaat het nu? Ik ben thuisgekomen en leeggelopen. Mijn maag doet pijn, mijn buik doet pijn. Mijn lichaam is aan het bekomen van mijn hevige uitspattingen op reis. Mijn lichaam moet niet alleen het voedsel, maar ook veel emoties verteren. Ik heb ontdekt dat alle intense ervaringen die ik meemaak verteerd worden via mijn spijsvertering.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

En nu? Ik wil een balans vinden tussen hoe ik op reis met voeding omging en hoe ik het daarvoor deed. Eten zonder enige restricties belast mijn lichaam, maar eten volgens een te streng dieet doet dat ook, omwille van alle stress. Gluten, koemelk, suiker, gist, soja, peulvruchten, rauwe tomaat, cashewnoten en pistachenoten belasten mijn lichaam enorm. Die voeding blijft dus momenteel op de rode lijst staan.

Deze intense reis heeft heel veel voor me betekend. Ik kijk vol hoop en kracht naar mijn toekomst.