40 dagen mét vlees

Je leest het goed. Ik doe niet mee aan 40 dagen zonder vlees. In tegenstelling zelfs, voor mij worden het 40 dagen mét vlees. Waarom? Omdat ik graag tegendraads doe? Neen. Omdat ik een punt wil maken? Neen. Voor mij worden het 40 dagen mét vlees, voor mijn gezondheid.

Het nieuwe jaar heeft me nog niet veel geluk gebracht op gezondheidsvlak. Ik voel me de voorbije weken steeds minder energiek, steeds minder gelukkig en ik heb steeds meer pijn. Na een heel emotionele week kreeg ik het boek ‘Gut and Psychology Syndrome’ in mijn handen. Een vriendin, die zelf ook chronisch pijn lijdt, raadde me dit boek aan. Toen ik dit weekend begon te lezen, kon ik niet meer stoppen. Dit boek van dr. Natasha Campbell-McBride uit de UK leest als een verklaring voor al mijn klachten, een wetenschappelijk onderbouwde uitleg voor mijn ziektesymptomen van de voorbije tien jaar. Ik identificeer mezelf nu zeker en vast als een GAPS patiënt. Daarom heb ik besloten om mijn dieet over een andere boeg te gooien. Dit betekent onder andere dat ik dagelijks (biologische!) vlees en/of vis zal eten. Meervoudige koolhydraten (granen, zetmeelrijke groenten, …) worden volledig geschrapt.  Later blog ik hier uitgebreider over, want het klinkt misschien een beetje Chinees.

Ik heb nieuwe hoop en dat is het allerbelangrijkste. Ik geef mezelf een nieuwe kans.

(De kaft van het boek is misschien wat misleidend, zo gaat het boek over veel meer dan leer-, psychische en ontwikkelingsstoornissen.)

Advertenties

Allergilicious dinner event (2)

In een vorige blog vertelde ik jullie over één van mijn bucket list opdrachten. Ik organiseer dit jaar maandelijks een allergilicious etentje. Na de leuke avond in januari, vond deze maand een tweede etentje plaats met zeven andere vrienden. Voor sommigen waren de gerechtjes die ik maak vernieuwend, voor sommigen waren de andere gasten onbekend. Het was weer een fijne avond :). Ik ben zelf super fan van het concept en ik kijk al uit naar het etentje in maart! Hou mijn facebookpagina in de gaten, binnenkort verschijnt de nieuwe datum.

Walsch’ woorden

“Het gaat echt goed met me”, een antwoord dat ik de voorbije weken weer steeds minder in de mond nam. Het nieuwe jaar startte met lage, branderige buikpijn. Ik voel me weer minder energiek. Ik heb weer meer pijn. De dokter vreest dat de schimmelinfectie weer aan het woeden is in mijn darmen. Ik wacht de resultaten af.

De dokter raadde me enerzijds aan om alle suiker opnieuw te bannen. Maar de enige ‘echte suiker’ die ik at, zat in dat kleine kotje zwarte chocolade waar ik 1 keer per week van genoot. Misschien doet banaan me toch ook geen goed? Koolhydraten (rijst, aardappelen, pasta, brood, rijstcrackers, …) moet ik ook beperken.

Anderzijds is het dringend tijd om mijn dieet uit te breiden, volgens de dokter. Ik mocht de ene week 1 brazilian nut eten. De week erna moest ik er 5 proeven. Slecht plan. Ik had drie dagen enorm veel buikpijn en -krampen. Ik voelde me zo verschrikkelijk moe en down. De dagen erna reageerde ik met verschrikkelijk jeukende ogen (ik wou ze uit hun oogkassen krabben) en hals op histamines (e.g. avocado).

De moed zakte me in de schoenen. Hoe kan ik mijn dieet uitbreiden als ik steeds opnieuw ziek word? Wanneer word ik eindelijk echt beter? Hoe kan ik al mijn voedingsstoffen opnemen met dit beperkte dieet? Hoe kan ik zorgeloos genieten?

Ik verviel de voorbije week van een positivo in een hoopje ellende. Mijn lieve vrienden gaven me hun hand, zodat ik weer naar boven kon klimmen.

Schrijver Neale Donald Walsch schrijft: “Wanneer je vastbesloten bent om iets te zijn, kan niets in de wereld je tegenhouden.” Ik ben vastbesloten om gezond te zijn. Walsch’ woorden zal ik regelmatig herhalen.