Ik ga op reis en ik neem mee…

Ik vertrek binnenkort naar het buitenland. Dat brengt de nodige stress met zich mee. Begrijp me niet verkeerd, ik ben dol op reizen. Ik snak naar reizen. Reizen maakt me intens gelukkig. Tegelijk put het me ook een beetje uit: voor, tijdens en na het reizen. Ik leg het je even uit.

Voor het reizen

Collega’s, vrienden, reisgenoten, … moeten nadenken over wat ze meenemen in hun valies. Welke kleren neem ik mee? Hoeveel paar schoenen steek ik weg? Neem ik enkel shampoo of ook conditioner mee? Is mijn paspoort nog geldig? Zit mijn rijbewijs weg? Heb ik een verzekering afgesloten? …?

Bij mij komt er een extra denkoefening aan te pas: wat zal ik kunnen eten? Zal het land van bestemming intolerantievriendelijke voeding ter beschikking hebben? Hoe pak ik het aan als de lunch is inbegrepen of er geen supermarkt in de buurt is? Wil het hotel rekening houden met mij voor het ontbijt? Hebben ze goed begrepen wat ik wel en niet mag? Wat neem ik mee uit België? Welke voedingssupplementen moeten zeker mee? Hoeveel keer zal ik weer moeten uitleggen dat ik niet alles kan eten?

Tijdens het reizen

Durf ik hier iets eten of sla ik even over op intermittent fasting? Welke voeding is er beschikbaar? In hoeverre is deze voeding voedend voor mij? Welke dieetvoorschriften kan ik even links laten liggen zonder te grote gevolgen? Wat willen mijn reisgenoten eten? Zullen mijn dieetvoorschriften hen niet beperken in restaurant- of maaltijdkeuze? Wat als ik straks ziek word?

Na het reizen

Hoe herpak ik me zo snel mogelijk als mijn lichaam uit balans is? Welke voeding heb ik nodig nu mijn spijsvertering in de war is? Wat kan ik de volgende keer anders aanpakken?

Er staan me 24 reisdagen te wachten. De eerste week overnacht ik op hotel en zal ik afhankelijk zijn van inbegrepen ontbijt, geplande lunches en restaurantbezoekjes. Daarna zullen we kamperen en kunnen we zelf bepalen wat er op het menu staat. Dat zie ik al een stuk beter zitten. Spannend, alweer! Ik ben alvast fier op mezelf dat mijn voedingsintoleranties mijn grote hobby reizen niet in de weg staan. De komende week is de grootste uitdaging voor mij om stress rond eten op reis niet de bovenhand te laten nemen. Duim je voor mij?

op reis

Advertenties

Oedoejda? Met voedingsintoleranties naar een festival!

Afgelopen weekend trok ik met een groep vrienden naar het ‘verre’ Noorden, de Beekse Bergen in Hilvarenbeek. We gingen er niet op safari, maar wel naar Best Kept Secret, een gezellig festival in/rond het bos en het water. Vorig jaar ging ik twee dagen en één nacht naar dit leuke festival. Ik durfde toen amper te eten op het festivalterrein en beperkte mijn maaltijden toen tot ontbijt op de camping en enkele frietjes op het terrein.

Dit jaar voorzag ik ruim ontbijt (glutenvrije amandelcrackers, granola en busjes rijstmelk van 0,5 liter, restje bananenbrood – om uit te delen ofcourse -) en granola crackers voor in mijn sjakos. Ik maakte echter wel een grote vooruitgang in vergelijking met vorig jaar. Zo at ik verse watermeloen als tussendoortje en dronk ik lekkere koffie tegen de vermoeidheid (want cola is al tien jaar uit mijn voedingsplan geschrapt). Daarnaast at ik zowel vrijdag-, zaterdag- als zondagavond een volwaardige festivalmaaltijd.

Vrijdagavond koos ik voor een Aziatische bowl met volkoren rijst, gewokte groentjes, kip en guacamole. Ik vroeg om de pikante saus te elimineren, wat deze maaltijd behoorlijk ‘save’ voor me maakte. Zaterdagavond aten we een glutenvrije (dit stond aangeduid op het bord) Thaïse curry met kip. Ik vond het enorm lekker, maar had wel de rest van de avond last van zure oprispingen. Gelukkig was het na een korte nacht wel beter. De laatste avond durfde ik nog meer uit mijn comfortzone te komen. Ik at een hele vis (in het vel) met enkele frietjes en salade. Er was ook mayonaise en rauwe tomaat aan toegevoegd en ik at van beide wat. Dat laatste heb ik gisteren wel gevoeld. De day after maakte ik dan ook veelvuldig een sprint naar het toilet, was ik wat opgeblazen en had ik lichte maagpijn. Al bij al niets ergs, ik denk dat diegenen die alcohol nuttigden dat ook wel gevoeld zullen hebben.

Tijdens het weekend dronk ik geen alcohol. Mijn galblaas en lever hebben het de laatste tijd weer wat lastig dus ik probeer ze zo weinig mogelijk te belasten. 3 x eten van een food truck was al uitdagend genoeg voor mijn lichaam (en mind!).

Waarom deel ik deze ervaring? Voor mij was het afgelopen weekend een duidelijk teken dat ik grote stappen vooruit zet. Ik weet steeds meer welk eten (relatief) veilig is en weet ongeveer hoe veel ik mag zeuren. ’t is zo fijn om gewoon te kunnen mee-eten 🙂

35241108_10216556999413236_2591658784816365568_n

Op zoek naar evenwicht

Er is heel wat gebeurd de afgelopen weken. Er is heel wat veranderd de afgelopen weken. Begin juli vertrok ik op soloreis naar Indonesië. Het was bijna twee jaar geleden dat ik alleen had gereisd. Na de fantastische ervaring van mijn soloreis door Afrika besloot ik om deze zomer opnieuw alleen te vertrekken.

Mijn reis in Indonesië was heel intens, op zoveel vlakken. Ik ben vertrokken, met de goede raad van mijn kinesiste, om los te laten op voedingsvlak. Nadat ik enkele maanden bezig was met het GAPS dieet, merkte ik in juni hoeveel sterker mijn lichaam geworden was, hoeveel meer het verdragen wilde. De ontsteking die jarenlang sluimerde in mijn maag en darmen was verdwenen. Ik kon langzaam aan meer eten. De positieve ervaringen zorgden ervoor dat ik ook steeds meer durfde.

Mijn kinesiste zei me om dit ook op reis te doen, maar dan volledig. Volledig loslaten. Ik besloot te eten, los van ieder dieet, los van iedere restrictie, met een poging om ook zonder stress te eten.  Ik heb alles wat me werd aangeboden geproefd. Ik ben niet als een gek beginnen onderzoeken uit welke ingrediënten mijn gerecht opgebouwd was. Ik heb geluisterd naar mijn lichaam en gegeven waar het om vroeg. Ik heb, met een nieuwsgierigheid, gesmaakt, genoten en gegeten. Er is een wereld voor me opengegaan. Ik heb de voorbije jaren met zoveel stress gegeten, nooit zo genoten van wat op mijn bord lag zoals ik de afgelopen weken heb gedaan.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Hoe reageerde mijn lichaam hierop? Over het algemeen goed. Ik ben vaak geconstipeerd op reis, hier had ik nu veel minder last van. Ik ervoer lichte ongemakken, maar niet dagelijks. Ik kreeg enorme maagpijn toen ik een telefoontje met slecht nieuws uit België kreeg. Ik ben ook erg ziek geweest tijdens een trekking die ik maakte. Het voedsel dat me toen werd voorgeschoteld, was veel minder vers dan tijdens de rest van mijn reis. Ik kreeg gluten, koemelk en suiker tijdens die trekking, de boosdoeners voor mijn lijf. Ik beklom de 3726 meter hoge Rinjani vulkaan terwijl mijn darmen leegliepen. De laatste week in Bali kreeg ik hoge koorts en had ik enorm hevige rugpijn die van mijn darmen kwam. De laatste dagen van mijn reis herstelde ik niet meer zo goed en bleef de pijn aanslepen. De emotionele belasting die ik die dagen droeg, zal hier ook invloed op hebben gehad.

Hoe gaat het nu? Ik ben thuisgekomen en leeggelopen. Mijn maag doet pijn, mijn buik doet pijn. Mijn lichaam is aan het bekomen van mijn hevige uitspattingen op reis. Mijn lichaam moet niet alleen het voedsel, maar ook veel emoties verteren. Ik heb ontdekt dat alle intense ervaringen die ik meemaak verteerd worden via mijn spijsvertering.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

En nu? Ik wil een balans vinden tussen hoe ik op reis met voeding omging en hoe ik het daarvoor deed. Eten zonder enige restricties belast mijn lichaam, maar eten volgens een te streng dieet doet dat ook, omwille van alle stress. Gluten, koemelk, suiker, gist, soja, peulvruchten, rauwe tomaat, cashewnoten en pistachenoten belasten mijn lichaam enorm. Die voeding blijft dus momenteel op de rode lijst staan.

Deze intense reis heeft heel veel voor me betekend. Ik kijk vol hoop en kracht naar mijn toekomst.