De val van superwoman

Bron: De val van superwoman

Een jaar geleden, op 26 juni 2016, sprong mijn plon door een overbelasting op mijn stroomcircuit. De energiestroom werd onderbroken gedurende de volledige zomervakantie. Mijn lichaam & geest dwongen me tot rust.

Een jaar later ben ik blij dat ik toen een periode van ‘niet moeten’ inlaste. Ik voel me veel beter. Het blijft weliswaar een uitdaging om mijn grenzen te bewaken, dat zal waarschijnlijk altijd mijn valkuil blijven. “Kiezen is winnen”, en toch geloof ik nog vaak dat niet kiezen tot meer winst leidt ;). Een boeiend leerproces, dat alvast! Mijn lichaam verdraagt langzaamaan meer voeding. Ik heb niet meer elke dag pijn. Ik onderneem heel veel. IK LEEF!

expeditie natuurpunt

Advertenties

De wet van Murphy

De wet van Murphy. Als er iets fout kan gaan, dan gaat het ook eens fout. Mijn lichaam besloot gisteren om me nog eens met iets nieuws te confronteren.

Ik startte mijn dag goed, maar na enkele uren moest ik veelvuldig naar het toilet om te plassen. Een beetje later bezorgde elk toiletbezoek me pijn. En nog een beetje later had mijn urine een abnormaal rode kleur. Ik voelde me misselijk, mijn rug deed pijn en mijn energie verdween als sneeuw voor de zon.

Mijn collega’s stuurden me naar huis en ik probeerde een dokter te bereiken. Mijn beide dokters waren afwezig. Ik zou dus naar een onbekende dokter moeten die mijn gezondheidsproblemen niet kent. Dat idee alleen al bezorgde me stress en daardoor barstende hoofdpijn (alsof ik nog niet genoeg pijn had). Aangezien ik 99% zeker was dat ik een blaasontsteking had, legde ik toch een afspraak vast.

Het doktersbezoek was alles, behalve een succes. Na de beschrijving van mijn symptomen concludeerde de dokter dat ik een blaasontsteking had en dus antibiotica moest nemen. Ik legde hem uit dat ik liever geen antibiotica neem. Ik heb een antibioticafobie, omdat ik na elke kuur de afgelopen tien jaar ziek(er) werd. Mijn gezondheid in het algemeen en mijn maagdarmstelsel specifiek reageren enorm gevoelig op medicatie en zeker op antibiotica.

De dokter luisterde niet naar mijn bezorgdheid en gaf me het gevoel een dom wicht te zijn. Ik klapte toe en begon te huilen. Gelukkig was mijn beste vriendin mee. Zij probeerde de dokter uit te leggen waarom ik zo’n schrik heb van antibiotica. Hij reageerde onbegripvol. Uiteindelijk konden we hem toch overtuigen om een urinestaal te onderzoeken en me een lichtere vorm van antibiotica voor te schrijven. Toch had ik niet het gevoel dat hij echt naar me had geluisterd.

Ik verliet woedend zijn kabinet. En ook vooral bang, bang voor de antibiotica. Uiteindelijk belde ik mijn vroegere huisarts op en vroeg hem om raad. Hij schreef me een antisepticum voor, een bacteriedodend middel dat geen antibiotica is.

Na drie pillen (van de 9) gaat het al veel beter met mijn blaas. Jammer genoeg heb ik wel hoofd- en maagpijn en voel ik me futloos. Kop op zeker?

img_20170215_095747_711

Sweet potato balls (dieet 2.0)

Soms heb ik geen inspiratie om te koken. Dan is mijn instagram-account een goede hulp. Ik zoek inspiratie bij mezelf (ondertussen postte ik al bijna 300 foto’s) of bij andere foodbloggers. Ditmaal vond ik inspiratie bij Chantal, de feelgoodbyfood blogger. Zij plaatste een recept online van zoete aardappel-spinazie balletjes. Mits enkele aanpassingen (ik kan bijvoorbeeld geen ajuin, look en amper kruiden eten) kon ik deze balletjes ook uitproberen.

IMG_20161207_162933.jpg

Wij aten de balletjes met een venkelsausje (gekookte venkel met lactosevrije yoghurt en citroensap) en geroosterde paprika en persimmon. Geslaagd!

img_20161207_142754

Ingrediënten (20 balletjes):

  • 2 grote zoete aardappel
  • 200 gram verse spinazie
  • 1 gele paprika
  • 1 tl kurkuma
  • snuifje zout
  • olijfolie

Bereidingswijze:

  • Schil de zoete aardappel en snijd deze in blokjes. Kook de zoete aardappel in 10 minuten gaar en laat uitlekken. Snijd de paprika ondertussen in blokjes. Verhit een koekenpan met olie en bak de paprika 5 minuten aan. Haal uit de pan en zet even apart.
  • Laat in dezelfde pan in ongeveer 2 minuten de verse spinazie slinken. Druk vervolgens het vocht eruit in een vergiet, anders worden de balletjes te nat en vallen ze uit elkaar.
  • Doe de zoete aardappel in een kom en prak dit een beetje met een vork. Het hoeft geen gladde puree te worden. Voeg de gebakken paprika en de spinazie toe en meng met een vork door elkaar. Zet de kom vervolgens een half uurtje in de koelkast, dit zorgt ervoor dat je er beter balletjes van kunt vormen.
  • Haal het mengsel uit de koelkast. Maak je handen een beetje nat met koud water en draai balletjes van het mengsel. Verarm een koekenpan met olie en bak de balletjes voorzichtig aan alle kanten mooi goudbruin.
  • Smakelijk!