Oedoejda? Met voedingsintoleranties naar een festival!

Afgelopen weekend trok ik met een groep vrienden naar het ‘verre’ Noorden, de Beekse Bergen in Hilvarenbeek. We gingen er niet op safari, maar wel naar Best Kept Secret, een gezellig festival in/rond het bos en het water. Vorig jaar ging ik twee dagen en één nacht naar dit leuke festival. Ik durfde toen amper te eten op het festivalterrein en beperkte mijn maaltijden toen tot ontbijt op de camping en enkele frietjes op het terrein.

Dit jaar voorzag ik ruim ontbijt (glutenvrije amandelcrackers, granola en busjes rijstmelk van 0,5 liter, restje bananenbrood – om uit te delen ofcourse -) en granola crackers voor in mijn sjakos. Ik maakte echter wel een grote vooruitgang in vergelijking met vorig jaar. Zo at ik verse watermeloen als tussendoortje en dronk ik lekkere koffie tegen de vermoeidheid (want cola is al tien jaar uit mijn voedingsplan geschrapt). Daarnaast at ik zowel vrijdag-, zaterdag- als zondagavond een volwaardige festivalmaaltijd.

Vrijdagavond koos ik voor een Aziatische bowl met volkoren rijst, gewokte groentjes, kip en guacamole. Ik vroeg om de pikante saus te elimineren, wat deze maaltijd behoorlijk ‘save’ voor me maakte. Zaterdagavond aten we een glutenvrije (dit stond aangeduid op het bord) Thaïse curry met kip. Ik vond het enorm lekker, maar had wel de rest van de avond last van zure oprispingen. Gelukkig was het na een korte nacht wel beter. De laatste avond durfde ik nog meer uit mijn comfortzone te komen. Ik at een hele vis (in het vel) met enkele frietjes en salade. Er was ook mayonaise en rauwe tomaat aan toegevoegd en ik at van beide wat. Dat laatste heb ik gisteren wel gevoeld. De day after maakte ik dan ook veelvuldig een sprint naar het toilet, was ik wat opgeblazen en had ik lichte maagpijn. Al bij al niets ergs, ik denk dat diegenen die alcohol nuttigden dat ook wel gevoeld zullen hebben.

Tijdens het weekend dronk ik geen alcohol. Mijn galblaas en lever hebben het de laatste tijd weer wat lastig dus ik probeer ze zo weinig mogelijk te belasten. 3 x eten van een food truck was al uitdagend genoeg voor mijn lichaam (en mind!).

Waarom deel ik deze ervaring? Voor mij was het afgelopen weekend een duidelijk teken dat ik grote stappen vooruit zet. Ik weet steeds meer welk eten (relatief) veilig is en weet ongeveer hoe veel ik mag zeuren. ’t is zo fijn om gewoon te kunnen mee-eten 🙂

35241108_10216556999413236_2591658784816365568_n

Advertenties

Delete.

Ik denk erover na om mijn webblog te verwijderen. Delete. Er is zoveel veranderd. Mijn blogteksten herinneren me vaag aan een voorbijganger uit het verleden. Ik heb een hele weg afgelegd en ja, ik ben nog steeds onderweg. Maar, dit verhaal, deze recepten kloppen voor mij niet meer.

Ik heb talloze diëten gevolgd, ik heb oneindig veel klachten gehad, ik heb gigantisch veel emoties doorworsteld. Onlangs kwam ik tot het besef dat ik niet meer kwaad ben wanneer mijn lichaam tegenspartelt. Symptomen, klachten, pijn, … zijn tegenwoordig de aanleiding tot een onderzoek naar stoorzenders. Vroeger stelde ik me altijd en alleen de vraag: “Wat heb ik verkeerd gegeten?” Nu weet ik dat mijn lichaam elke stresserende factor vertaalt in een klacht: voeding, vervuiling, maar ook emoties, spanning, stress. Vroeger vond ik het oneerlijk dat mensen rondom me alles konden eten zonder gevolgen. Nu ben ik dankbaar wanneer mijn lichaam me vertelt welke voeding me belast, welke keuzes niet met mijn hart gemaakt zijn, welke behoeftes ik heb, wat ik belangrijk vind.

IMG_20171224_184956657

Ja, ik ben een kanarie in een koolmijn, oorzaak en gevolg volgen elkaar snel op bij mij. Ik heb dat geaccepteerd, iets waarvan ik dacht dat het me nooit zou lukken. En, weet je wat ik heb ontdekt? Ik heb eigenlijk een sterk en gezond lichaam, en vooral een heel intelligent lichaam.

Delete? Neen, daar wacht ik nog even mee. Misschien blog ik in de toekomst weer meer, op een andere manier, met een ander verhaal. Het verhaal van de voorbijganger is de aanzet geweest. Ik kan dat niet zomaar wissen.

De kak van het verleden is de mest van de toekomst

’t is twee maanden geleden dat ik nog eens een berichtje postte. Ik wil jullie wel even laten weten dat het goed gaat. Ik voel me op veel vlakken veel sterker dan voorheen. Mijn dieet is niet meer zo strikt. Ik eet nog gluten-, soja-, koemelk-, (geraffineerde) suiker- en gistvrij. Peulvruchten en rauwe tomaat behoren ook nog tot de rode lijst. Ik probeer zo weinig mogelijk koolhydraten te eten, want die maken me moe en bezorgen me een opgeblazen gevoel. Dit dieet is behoorlijk easy voor mij, ik ben erger gewoon 😉

Ik heb vele jaren het gevoel gehad dat ik geen controle had over mijn gezondheid, dat het iets was wat me overkwam. Ik vond het zo oneerlijk en ik legde de verantwoordelijkheid om te genezen bij artsen en andere hulpverleners. Langzamerhand ging ik inzien dat ik mijn vitaliteit zelf kan aansterken door goed voor mezelf te zorgen. Ik kwam tot het inzicht dat mijn mentale en emotionele status een grote invloed hebben op mijn fysieke lichaam. Als ik stress ervaar, dan krijg ik sneller buikpijn, dan reageer ik sneller op voeding. Bij iemand anders zal stress misschien tot eczeem of hoofdpijn of … lijden.

Mijn blog is chaos voor me geworden. Het verhaal klopt niet meer helemaal. Het verhaal is zo geëvolueerd dat sommige blogberichten zelfs vreemd aandoen als ik ze nu terug lees. Ik zou graag mijn blog herdenken en herwerken, maar… dat is toekomstmuziek. Ik wil eerst zelf alles op een rijtje krijgen. blog.jpgWaar ik vroeger mijn slechte gezondheid als een obstakel zag, zie ik nu in dat het me heeft gemaakt tot wie ik ben en wil worden. “De kak van het verleden is de mest voor de toekomst.” Ik geloof, ik droom, ik geniet!